En altijd is het zo geweest, dat de liefde haar eigen diepte niet kent dan op het uur der scheiding (Kahlil Gibran)

Als je een dierbare verliest - je partner, een ouder, een broer of zus, een kind, een goede vriend(in) of een gewaardeerde collega - kan dat je bestaan doen schudden op zijn grondvesten. Gevoelens van gemis, wanhoop, woede, verdriet, eenzaamheid en schuld rollen over elkaar heen. Of je voelt niks, terwijl je vindt dat je juist heel verdrietig zou moeten zijn. Niets is nog hetzelfde, de wereld om je heen niet … en je kunt zelfs gaan twijfelen aan wie je zelf bent. De gedachte dat je met het gemis verder moet leven, kan je radeloos maken.

Ook andere ingrijpende verliezen zoals adoptie, kinderloosheid, scheiding, het gemis van je geboorteland, het verlies van je gezondheid, je werk, een oude liefde of een dierbare vriendschap, kunnen rouw veroorzaken.

Geen mens rouwt hetzelfde. Ieder mens rouwt op z’n eigen manier. Rouw is te vergelijken met een vingerafdruk. En er zijn geen algemene regels voor wat goed is en wat niet. Jij hebt daarin je eigen weg te gaan. 

Bert Cozijnsen ondersteunt u bij het zoeken naar uw eigen manier om met het verlies om te gaan. Doel daarbij is niet om het op te lossen – dat zou niet kunnen … het verlies blijft. Wat wel kan, is leren leven mèt het gemis. Door terug te kijken en vooruit te zien.

Rouwbegeleiding vindt plaats in individuele counseling of in rouwgroepen. In een rouwgroep vinden ongeveer tien lotgenoten steun bij elkaar en wisselen ze  ervaringen uit. Iedere groep komt ongeveer tien maal bij elkaar, onder professionele begeleiding. Rouwgroepen worden zo samengesteld dat de deelnemers zich voldoende kunnen herkennen in de gezamenlijke thema’s. Informeer naar de mogelijkheden.